 | | |  |
 |
Geregistreerd: 28-12-2010
1682 berichten |
| |
Wie schrijft het beste verhaal? Je ziet het hier!
Het event.
Het event gaat erover wie het beste verhaal schrijft.
Het kan overal over gaan, over 3 bos elfjes of over een stout kind in de klas.
Laat je fantasie de vrije loop gaan!
Het moet minimaal 500 woorden hebben, er is geen maximum.
De verhalen worden hier gepost.
Regels.
De deadline is op zondag 5 februrari.
Vanaf dan gaat Kairy de beste 3 uitkiezen.
De beste 3 komen in een nieuwe topic waar door iedereen erop gestemd kan worden.
In het verhaal mag niet gescheld worden, geen seksueel getinte opmerkingen in voorkomen en ook geen racisme.
Ik wens jullie succes!
 LEES DIT! ....................... Ik heb net 2 seconden van je leven verspilt.
In-game : Digi
Ps3 : Ramon-bb2 | |
|
|  | | | |  |
Geregistreerd: 23-12-2010
744 berichten |
| |
Lijkt me wel een leuk idee, alleen ben ik bang dat mensen verhalen gaan opzoeken via Google. | |
|
| | | | | |
|
Geregistreerd: 28-12-2010
1682 berichten |
| |
I schreef:
Lijkt me wel een leuk idee, alleen ben ik bang dat mensen verhalen gaan opzoeken via Google. Dan verpesten ze het voor hun zelf. Ik zal ook kijken of ik plagiaat kan vinden.
LEES DIT! ....................... Ik heb net 2 seconden van je leven verspilt.
In-game : Digi
Ps3 : Ramon-bb2 | |
|
| | | | |  |
Geregistreerd: 23-11-2009
5823 berichten |
| |
Ik mag vast mijn oude verhaal nog wel een keer inzenden? (A)
Anders maak ik wel een nieuwe, np.
“EN NU IS HET AFGELOPEN, GA MAAR NAAR DE DIRECTEUR!”. Hana trekt haar schouders op en wandelt rustig naar de gang.
Onderweg komt ze langs de lege stoel van Ken. Keihard smijt ze de deur achter haar dicht. Als ze hoort hoe binnen de ramen trillen, glimlacht ze tevreden. Zo, die is dicht. Rustig slentert ze naar de kamer van de directeur.
Als ze door de ruit in de deur kijkt, ziet ze Ken praten met de directeur. Haar hart slaat een extra slag. Hana vind Ken een stuk, zoals hij kuiltjes in zijn wangen krijgt als hij lacht, zoals hij overal tegen in gaat als iets hem niet bevalt. Kon ze het hem maar vertellen. Het enige wat haar ervan weerhield, was de angst. De angst dat Ken haar uit zou lachen. De angst dat ze zou worden afgewezen.
“En dat jongeman, is onacceptabel!” Ken hoort de preek van de directeur aan. Als de directeur vraagt of hij het ermee eens is dat zijn gedrag waardeloos is, mompelt hij iets dat op een Ja moet lijken. Ken is zo gewend aan deze preken, dat hij zich verveelt. Tot hij Hana voor de ruit ziet staan. Snel kijkt hij weer naar de directeur. Zijn gezicht kleurt rood. Hana, zijn droommeisje, het meisje waar hij al vanaf de kleuterschool verliefd op is! Hij zou alles voor Hana over hebben. Alleen wil hij haar niet vertellen dat hij haar leuk vind. Ze vindt hem vast veel te kinderachtig.
“Treed binnen!”. De stem van de directeur laat Ken weer uit zijn dromen ontwaken. Hana stapt de ruimte in. Als Ken haar aankijkt, kijkt Hana hem net aan. Beiden slaan hun ogen neer en blozen.
“LINKS, RECHTS, LINKS, RECHTS! Kuma loop eens door!”. Hijgend en puffend komt Kuma weer achter de marcherende soldaten aan. Dit is niks voor mij, waarom moest ik zonodig in het berenleger? Ik ben geen soldaat, ik ben een beer. Die vervelende kat zal het er zometeen wel weer in komen wrijven.
“Hé, Kuma, dikzak, doorlopen jij!” MiuMiu komt lachend achter Kuma aan. “Als jij ons land moet verdedigen, ga ik ergens anders wonen!” Miu gaat lachend door met spottende opmerkingen richting Kuma. Wat was het toch een oen, die dikke beer! Ik vind mezelf veel stoerder dan die dikke beer!
“Pas op!” Sai en Uru springen snel opzij. Op de plek waar zij net nog stonden, stort een komeet neer. “Jongens, kijk eens uit, op het journaal zeiden ze al dat het op Ulala kometen kon gaan regenen!” De robotjongens kijken elkaar aan. “Dat wist ik!” roept Sai uit. “Ik ook hoor!” reageert Uru. “Uitslover” fluisteren ze tegelijk naar elkaar. “Ik kan veel beter verloren schatten vinden dan jij” zegt Uru. “Maar ik kan lekker veel beter kometentennis spelen!” Al discussiërend lopende jongens met hun ouders mee naar hun huis.
Als Ken ’s avonds in zijn pyjama in bed ligt, denkt hij weer aan die middag. Kon hij maar een wens doen. In een wereld komen waar hij altijd met Hana samen was. Een wereld waar ze samen moesten zijn, omdat ze niet zonder elkaar konden. Was het maar zijn droomwereld.
Bah, wat was ze toch stom geweest. Hana wilde niets liever dan met Ken zijn, maar ze was veel te verlegen. Een fantasiewereld waarin ze hem kon redden en hij haar, dat zou ze maar al te graag willen.
Kuma zit voor de televisie als hij de stem van MiuMiu weer in zijn hoofd hoort. Wat was het toch een vervelende kat. Kon hij maar aan hem laten zien hoe stoer en sterk hij was, en hoe goed hij zijn land kon verdedigen. Dat MiuMiu tegen hem op keek zou hij maar wat graag willen.
Dat heb ik toch weer goed gedaan. Die oenige beer weet weer dat hij nergens goed in is. Kon ik hem maar een keer laten zien hoe goed, sterk en behendig ik ben, dan zal hij wel weten waar hij staat!
Beide denken hetzelfde. Ik ben veel beter dan Sai, denkt Uru. Uru is veel minder goed dan ik, denkt Sai. Beiden willen elkaar laten zien dat ze sterker en slimmer zijn. Beiden willen laten zien dat ze alles kunnen. Beiden willen elkaar laten zien hoe goed ze wel niet zijn.
Als MiuMiu ’s ochtends wakker wordt, rekt hij zich uit. Langzaam opent hij zijn ogen. Plotseling schrikt hij. Dit is niet zijn kamer! Als hij rond zich kijkt, ziet hij aan de andere kant van de kamer een bed staan. Wie er in bed ligt, is niet te geloven. Daar, in dezelfde kamer als hij, ligt de dikke beer Kuma. Waar ben ik? Langzaam ziet MiuMiu dat Kuma wakker word. Een oorverdovende geeuw vult
de kamer.
Hana voelt nog eens aan haar pyjama en kijkt om zich heen. Wat was haar kamer toch mooi roze geverfd. Wacht eens even, haar kamer was niet roze! Dan pas merkt ze op dat ze bovenin een stapelbed ligt! Als ze naar beneden kijkt, kijken zij en Ken elkaar recht in de ogen. “Waar zijn we? Wat is er gebeurd? Vertel het me Ken!” Ken begint te vertellen over waar ze zijn.
Beide robotten waren van de schrik bekomen en waren aangekleed naar buiten gegaan. In hun kamer hadden ze enkele wapens en briefjes die op geld leken gevonden. Ze hadden alles meegenomen en waren naar buiten gekomen. Plots stond ze weer stijf van de schrik. Twintig meter verderop, uit een hut die ongeveer even groot was als die van hen, kwamen twee beesten naar buiten. Zulke beesten hadden ze nog nooit gezien, maar ze leken nog het meest op schatkatten en meteoorberen. Ook zij hadden wapens en briefjes in hun handen. Toen opende ook een andere hut zich. Daaruit kwamen een meisje en jongen, die ze enkel uit stripseries kenden.
Toen Hana en Ken naar buiten kwamen en de anderen op het plein zagen, schrokken ze. Uit paniek trok Hana de wapens die Ken vast had uit zijn handen en begon te schieten. De robotten schoten terug, en ook de beesten bemoeiden zich ermee. Allen vluchten, en een lang avontuur begon!
Thx a lot Elimination ;)
| |
|
| | | | | |
|
Geregistreerd: 28-12-2010
1682 berichten |
| |
De ridder van Delhador
-Het kampioensgevecht-
Alle mensen van Delhador lopen tegelijk naar het grote plein. Vandaag word op dat plein het kampioensgevecht gehouden. Het kampioensgevecht is een traditie dat Delhador één keer per jaar houdt. Daarbij gaat de kampioen van Delhador tegen de krijgers die dit jaar afgestudeerd zijn vechten met houten zwaarden. De winnaar van het kampioensgevecht word de nieuwe kampioen, krijgt een beker, 100 goudstukken, word de nieuwe lijfwacht van de dochter van de Baron en krijgt de titel Ridder van Delhador.
Dit jaar moeten de krijgers tegen Miterisu, een jongeman van 24 die al 4 jaar op een rij de kampioen is. Vanaf je vijfentwintigste mag je niet meer meedoen aan het kampioensgevecht, maar wel aan volwassen toernooien. Taison gaat dit jaar ook mee doen aan het kampioensgevecht. Hij is vorig jaar op zijn zeventiende afgestudeerd op de krijgsschool in plaats van 18 omdat hij veel talent had met het zwaard. Dit jaar gaat Taison het kampioensgevecht winnen!
“Dames en heren, jongens meisjes, zijn jullie klaar voor het kampioensgevecht van Delhador?” “Ik hoor jullie niet, ik zei : zijn jullie er klaar voor!?” Oorverdovend gejuich, wat je haast door het hele dorp kon horen. “Ik presenteer u, al 4 jaar lang de kampioen : Miterisu!” Weer heel veel kabaal en geschreeuw.Miterisu is bekend in het hele dorp. Hij heeft lang donkerblond haar, een vriendelijk gezicht en een kleine lengte. “Vandaag gaat Miterisu strijden tegen 6 andere krijgers : Bacari, Tsak, Macwi, Sjisu, Bwez en Taison!” Het hele dorp kent ook de 6 andere. In het laatste jaar van de krijgsschool ga je heel veel met het normale volk om, mensen helpen en werken aan je persoonlijkheid als krijger. Tsak en Macwi zijn Taison’s beste vrienden, ze kennen elkaar al sinds ze een kleuter waren. “Het kampioensgevecht gaat nu beginnen! Als eerste, Bacari tegen Miterisu!” De spreker wachtte bijna wel 2 minuten voordat het stil was. “De regels zijn volgens mij wel duidelijk. Ik leg het voor de zekerheid nog één keer uit : je raakt elkaar niet op het hoofd, als je iemand drie keer raakt heb je gewonnen en als de tegenstander op de grond ligt heb je gewonnen. 3… 2… 1… Begin!” En daar hakte en staken ze.
Bacari was eigenlijk heel slecht, hij kan gewoon niet slim denken. Het eerst wat hij dus ook deed was zo snel als hij kon hakken. Maar Miterisu was veel beter, blokkeerde alles wat Bacari deed en wachtte rustig tot hij moe werd. Toen Bacari eindelijk niet verder kon begon Miterisu met oogverblindende snelheid te slaan op de ander. Omdat Bacari schrok kon hij niks tegenhouden, voordat hij met zijn ogen kon knipperen voelde hij al meer dan 5 blauwe plekken. Het enigste wat hij kon doen was op de grond vallen en zich overgeven. “De Ridder van Delhador wint het eerste gevecht!” Bacari, helemaal nat door het zweet en beschaamt vanwege zijn verlies van Miterisu liep hij terug naar zijn vrienden. “Je hebt echt geen idee hoe het is om tegen hem te vechten man, ik had het gevoel dat ik in slow motion sloeg en dat hij een bijtende slang was!”
Taison kon horen dat Bacari het eerste gevecht verloren had. Dat was niet zo moeilijk te bedenken. Hij was al laat, hij rende zo hard als hij kon naar het plein. “Rustig aan jij, je hebt je dagelijkse pak rammel nog niet gehad” Oh nee, daar waren Deto, Deti en Detu, de drie grootste pestkoppen van het hele dorp. Deto was de grootste en neemt altijd de leiding. Deti en Detu volgen hem alleen, maar kunnen ook een flink pak rammel geven. Ze pesten Taison als sinds zijn twaalfde, toen hij op de krijgsschool kwam. Ze pesten hem toen omdat hij veel te klein en mager was. Nu is Taison middelmatige lengte. Hij heeft zwart kort haar, blauwe ogen en altijd leren kleren aan. Dat vind hij namelijk mooi staan.
“Jij moet eerst nog een paar meppen krijgen kleine babbie, voordat je naar dat kampioensgevecht mag”, zei Deto. “Oh nee wacht eens, als je nu in elkaar gemept word, dan kan je niet meer winnen! Oh jee toch, maar ja, kleine babbies kunnen toch al niet winnen, of wel soms?” En toen begonnen Deti en Detu weer te huilen als een baby en domme geluidjes te maken zoals ze altijd doen als ze Taison pesten. “Wegwezen Deto, de baron zal je zwaar straffen als je een krijger onderweg naar het kampioensgevecht tegenhoud. Je kan zelf verbannen worden!” “Ja dus?”, zei Deto weer, “Niemand hoeft er toch achter te komen? We kunnen jou ook zo erg in elkaar sláán dat je het hem nooit meer kan vertellen.” Bij dat sláán rende Taison meteen zo hard als hij kon weg, want dat was blijkbaar het tegen dat Deti en Detu hun messen moesten pakken. Er waren teveel mensen om naar het plein te rennen, er was altijd een kans dat er dan heel veel gewonden gingen vallen. Hij sloeg dus rechtsaf en rende zo hard als hij kon de Heuvel van Delhador op. Hijgend en zwetend blijf hij staan. Hij stond op de rand van de heuvel, recht boven het kampioensgevecht. Hij dacht dat hij eindelijk veilig was, maar daar kwamen de drie al weer!
-De Ridder van Delhador-
“De één na laatste strijder : Macwi!” Macwi was samen met Tsak de beste vriend van Taison. Hij vond het best teleurstellend dat Taison er niet was om hem aan te moedigen. Macwi was misschien naast Taison de beste krijger van de 6 dit jaar. Hij is niet zo goed in de aanval, maar nog steeds beter dan de meeste mensen. Bij hem gaat het vooral om zijn uithoudingsvermogen en het blokkeren. Macwi heeft zoals sommige wel eens zeggen “een oog dat op pauze kan.” Daarmee bedoelen ze dat hij elke aanval zonder moeite af kan slaan, hoe snel een aanval ook is. Hij merkt ook altijd meteen op of iets een schijnbeweging is of niet. “Ik ga niet winnen voor de prijzen, maar om te kijken of ik beter ben.”, denkt hij. Hij wou altijd al kijken wie er wel en niet van hem kon winnen. Vaak waren alleen Taison en nog een paar oudere mannen het die van hem konden winnen.
“3… 2… 1… Begin!”
Macwi verwachtte al dat Miterisu een snelle aanval zou doen, dus het eerst wat hij deed wat weg duiken. Daarna deed hij meteen een koprol om weer te gaan staan, blokkeerde snel nog 2 aanvallen en dook weer weg. Ongelofelijk gewoon hoelang het publiek kan zonder hun stem kwijt te raken! “Kom op Macwi, je kan toch wel beter?”, zei Miterisu, “Ik heb veel over je gehoord, laat maar eens zien wat je kan. Hiiyaaah!” De mensen zagen Miterisu’s zwaard haast niet, ze hoorden alleen het gezoem ervan. Als een dansende doorzichtige licht van zonlicht flitste het naar de ene plek naar de andere plek van Macwi’s lichaam. Maar als een wonder kan Miterisu Macwi niet één keer raken, zo goed is Macwi. Toen zag Macwi een kleine kans toen Miterisu een bovenhandse houw wou uithalen. Hij zag dat Miterisu het zwaard met twee handen vast hield om meer kracht te zetten. Macwi dook zo snel als hij kon weg en begon van achter te hakken en steken op Miterisu. Alleen hij was ook niet gek. Omdat hij merkte dat Macwi weg dook, ging hij in plaats van verder omlaag slaan heel simpel naar voren koprollen, waardoor hij weer buiten het bereik van zijn tegenstander was. Na die heftige strijd begonnen ze een tijdje met kleine schijnaanvallen om elkaar heen te cirkelen. Miterisu begon een beetje gefrustreerd te raken, dit was de eerste keer dat het zo moeilijk was! “Je kan er heel wat van jochie, maar helaas wil ik toch niet verliezen” “Nou ik anders ook…” Macwi kon zijn zin niet afmaken, want in één keer begon Miterisu zonder proberen te verdedigen op Macwi af. Het enige wat hij deed was zo snel als hij kon slaan. Miterisu begon een plan te krijgen… Hij sloeg nu in plaats van zonder te denken van links naar rechts en zo door. Macwi dacht dat zijn tegenstander gewoon moe werd, en blokkeerde die aanvallen dus ook simpel door zijn zwaard van links naar rechts te doen. Toen stak Miterisu in eens keihard naar voren waardoor Macwi achterover viel. Omdat dat recht in zijn maag was moest hij ook nog eens kotsen. “Eindelijk gewonnen…, ik hoop dat de volgende niet zo erg is.”, dacht Miterisu weer.
“De winnaar is : De Ridder van Delhador!” Macwi liep al strompelend naar zijn vriend Tsak toe die ook al verloren had. “Hub juuuh tssss…”, meer kwam er bij Macwi niet uit. “Macwi je bloed helemaal! Wacht hier!” Na een paar minuten kwam Tsak terug met 2 flessen water en een schoon verband die hij om Macwi’s buik wikkelde. “Hier, spoel je mond eerst eens drie keer voordat je nog wat zegt.” Macwi deed wat hem gevraagd werd, en probeerde nog eens met moeite te zeggen : “Heb juuh… heb je Taison gezien?” “Nee, ik zat ook al de hele tijd naar hem te zoeken, niks voor hem om ons in de steek te laten, wat jij?”
De drie pest koppen dreven Taison helemaal naar de rand. Met zijn houten zwaard kon hij niks beginnen tegen die grote messen! “Als laatste, Miterisu tegen Taison! Begin!” Oh jee, nu was hij aan de beurt! “Hoor ik dat onze kleine babbie aan de beurt is? Oh ja, natuurlijk, babbie is aan de beurt om dood te gaan!” Heel veel onrust op het plein. “Laatste oproep voor Taison, kom nú op het podium of volgend jaar pas!” Taison wou heel, héél erg graag meedoen, en nu verpesten deze drie gasten het voor hem! Hij moest hun afschudden, maar tegelijk moest hij nu winnen. Er was maar 1 ding wat hij kon doen. Zonder na te denken sprong hij van de 30 meter hoge heuvel af en landde recht op de schouders van Miterisu. “Taison wint! Hij is vanaf nu de Ridder van Delhador!”
LEES DIT! ....................... Ik heb net 2 seconden van je leven verspilt.
In-game : Digi
Ps3 : Ramon-bb2 | |
|
| | | | |  |
Geregistreerd: 24-12-2010
275 berichten |
| |
Lucas is verslaafd <3
Dit is een biografie over een bepaald persoon, wies naam we niet kunnen noemen. En dus heb ik een fictieve, totaal niet bestaande naam gekozen, een naam waarbij niemand enig idee kan krijgen over wie dit verhaal echt gaat.
We bespreken in dit verhaal de eerste 'ouder dan ik ooit zal worden' jaren van het leven van Lucas. Lucas is geboren in een ziekenhuis, meteen toen hij geboren was werd al duidelijk dat hij een gamer zou worden. Hij zat namelijk al spelletjes te spelen met de hartritmemeter (Dat ding met die bliepjes). Verder concludeerde de doktoren, dat Lucas een geweldige hand oog coördinatie had. Een zuster maakte het gewaagde grapje over dat het later van pas zou komen bij het …
Nou ja laat maar er mochten een seksueel opmerkingen in voorkomen, dus laten we dat ook maar niet doen.
We pikken Lucas leven weer op bij zijn 2de verjaardag. Aangezien dat veel mensen al vrij duidelijk konden zien dat Lucas hoogbegaafd was; Hij kon op zijn 1ste al praten en gamen. Maar ja aangezien dat zijn vader door had dat Lucas game erg leuk vond, en ook graag mee wouw doen met voicechat, maar zijn hoofd was nog niet groot genoeg voor een hoofdset, gaf hij hem 'standalone' microfoon. En vanaf die dag veranderende de wereld voor gamend Nederland. Iedere gamer moest er aan geloven, een kleine Lucas die door de chat bleerde..
Volgens het CBP zijn er in dat jaar meer gamers gestopt dan ooit, ze hebben hier nooit een plausibele verklaring voor kunnen vinden.
Rond zijn 3de stopte zijn hoofdbegaafden gedrag, artsen zeiden dat dit door het vele gamen kwam. Hij had namelijk een eigen computer in bed, de doktoren raden dit zijn ouders af. Maar die zeiden dat Lucas zo veel mocht computeren als hij wouw. Hier door is Lucas dus zo goed geworden...
Het volgende stuk, zijn schooltijd t/m de 3de klas van het gymnasium skipen wij even, omdat ik al voorbij de 300 woorden zit en het anders echt te lang word. In deze periode gebeurde er vrijwel niks. Lucas hield de passie voor gamen en werd alsmaar beter en beter.
En toen gebeurde het, dat ene moment, het was vlak na de oprichting van een clan op zijn zo geliefde spelletje. Daarvoor was hij clanless. Hij ontmoete iemand genaamd Jacco. Ze kregen stiekem een relatie, en ja.. Lucas word door deze enorme boost zo goed in Qpang, dat iedereen ging smeken en hij veel te veel fanboy's kreeg. Daar door groeide zijn ego zo erg, dat hij het zelf ook niet meer ontkende..
Achja het is geen slechte jongen hoor deze Lucas, en al met al doet ie ook hele leuke dingen. Maar er zijn gewoon eens een hak moet zetten. En vooral mensen met veel status. Ik heb schijt aan status. Ik hoop dit niet gewaardeerd word, en dus ik hoop dit jullie genoten hebben van het leven van deze persoon in een notendop.
En ja lieve lezers en lezerinntjes hier zijn we dan, 16januarie 2012. Meer dingen weet ik niet over het leven van deze Lucas.
Attentie :
Dit verhaal is voorkomen fictief. De schrijver van dit verhaal kan niet aansprakelijk gesteld worden voor de emotionele schade die dit verhaal bij mensen aanbrengt. Alle namen in het verhaal zijn volkomen fictief, en zijn niet op waarheden gebaseerd. Voor meer in'form'atie ? Druk op f13.
Groetkes thuis :)
Lucas is me fanboy | |
|
| | | | | |
|
Geregistreerd: 28-12-2010
1682 berichten |
| |
Cool verhaal.
Genoot er van.
Trouwens ik kon ook al gamen op mijn eerste ;P
LEES DIT! ....................... Ik heb net 2 seconden van je leven verspilt.
In-game : Digi
Ps3 : Ramon-bb2 | |
|
| | | | | |
Geregistreerd: 23-11-2009
5823 berichten |
| |
+1 Jacco, die Lucas is echt een noliver.
Thx a lot Elimination ;)
| |
|
|
| |